Dock-vergroting is bedacht om kleine iconen beter zichtbaar te maken als je je cursor over een volle Dock beweegt. In de praktijk doet het vaak het tegenovergestelde: iconen groeien en krimpen in realtime terwijl je cursor beweegt, waardoor hun positie met elke pixel verschuift. Je mikt op één icoon, het vergrotingseffect duwt het net iets opzij, en je klikt per ongeluk op het icoon ernaast.
Vergroting uitschakelen voorkomt het verschuiven, maar dan zit je weer met kleine, moeilijk te onderscheiden iconen als je Dock meer dan een tiental apps bevat.
Waarom vergroting meer misklikken veroorzaakt dan het voorkomt
Vergroting is per ontwerp een bewegend doelwit — het simpele feit dat je je cursor naar een icoon beweegt, verandert al de grootte en positie van dat icoon. Voor iedereen zonder perfect stabiele muisbesturing (en dat zijn de meeste mensen, zeker op trackpads) levert dit een klein maar reëel nauwkeurigheidsprobleem op, dat erger wordt naarmate Dock-iconen kleiner en talrijker worden.
Iconen die niet bewegen als je ze nadert
Jetty-panelen tonen apps op een vaste grootte, zonder vergrotingseffect. Iconen blijven precies waar ze zijn en precies zo groot als ze zijn, of je cursor nu in de buurt is of niet. Wat je ziet is wat je klikt — geen bewegend doelwit.
Minder apps per paneel betekent sowieso grotere iconen
Omdat je niet elke app in één rij propt, kan elk Jetty-paneel een behapbaar aantal iconen tonen op een comfortabele grootte — zonder dat er een vergrotingseffect nodig is om ze leesbaar te maken.
Voorspelbaar klikken, elke keer
Omdat niets groeit of verschuift zodra je cursor nadert, is het klikdoel precies waar je ogen zeggen dat het is. Die voorspelbaarheid wordt belangrijker naarmate je sneller probeert te bewegen.
Schakel Dock-vergroting helemaal uit
Zodra je dagelijkse apps in Jetty-panelen staan, is er weinig reden om vergroting ingeschakeld te houden op een Dock die je minder gebruikt. Hem uitschakelen haalt nog een bron van visuele ruis van je bureaublad weg.